စာအုပ္အဌားဆိုင္ဖြင္႔ခ်င္ပါသလား

ၿငိမ္းဆက္လင္း
စတင္ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ
ေငြႏွစ္သိန္းေလာက္နဲ႔ စတင္ႏုိင္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဆိုင္ခန္းခပါ ပါဝင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဆိုင္ခန္းခအတြက္ သီးသန္႔ထည့္တြက္ရမွာပါ။ စာအုပ္စင္ေတြအတြက္ ကုန္က်စရိတ္ကလည္း ကိုယ္ႏိုင္ရင္ႏိုင္သလို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တဲ့ အပိုင္းရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ စာအုပ္အငွားဆုိင္ေလးေတြမွာဆို စရိတ္စကနည္းတဲ့ ဝါးစင္ေလးေတြကိုေတာင္ ေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။ စဖြင့္ဖြင့္ခ်င္း ဆိုင္ႀကီးႀကီးနဲ႔ စာအုပ္ေတြ စံုစံုလင္လင္ တင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ စာအုပ္ဖိုးတင္ ေငြသံုးေလးသိန္းရင္း႐ုံနဲ႔တင္ လံုေလာက္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆိုင္ေတြမွာေတာ့ ေငြရွစ္ေသာင္းေလာက္နဲ႔ စတင္တာေတြလည္းရွိပါတယ္။ အဲဒီလို ေငြပင္ေငြရင္း အနည္းငယ္သာသံုးတဲ့ ဆိုင္ေတြက စာအုပ္အသစ္ေတြထက္ တိုက္က်ေတြ၊ စာအုပ္အေဟာင္းေတြကိုသာ ဝယ္ထားႏိုင္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။
ေဈးကြက္ဝင္တဲ့စာအုပ္ေတြ
စာအုပ္အငွားဆိုင္ေတြကို ေမးျမန္းၾကည့္ရာမွာ အငွားရဆံုးက ကာတြန္းစာအုပ္နဲ႔ မဂၢဇင္းစာအုပ္ေတြလို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ ကာတြန္းနဲ႕ ႐ုပ္ျပစာအုပ္ေတြမွာလည္း ႐ုပ္ပံုလွလွပါတဲ့ စာအုပ္ေတြက ငွားေနရၿပီး စုစုေပါင္း အမ်ိဳးေလးဆယ္ေက်ာ္ရွိပါတယ္။ ေဈးႏႈန္းေတြကလည္း က်ပ္၄ဝဝကေန က်ပ္၁၅ဝဝတန္ထိ ရွိၾကပါတယ္။ လက္ရွိ ငွားအားေကာင္းေနတဲ့ ဆိုင္ႀကီးတစ္ဆိုင္မွာေတာ ့လစဥ္ ကာတြန္း၊ ႐ုပ္ျပအမ်ိဳးေပါင္း သံုးဆယ္ေက်ာ္ ပံုမွန္ဝယ္ယူၿပီး မဂၢဇင္းကုိလည္း အမ်ိဳးေပါင္း၂ဝေလာက္ ဝယ္တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ဒါ ... လစဥ္ ဝယ္ယူရတာပါ။ ေဈးႏႈန္းေတြကေတာ့ အနည္းဆံုး က်ပ္၈ဝဝကေန အမ်ားဆံုး က်ပ္၁၅ဝဝထိရွိၾကပါတယ္။ ဝတၴဳမွာေတာ့ အေရာင္းသြက္ေနတဲ့ စာေရးဆရာ၁၅ဦးခန္႔ရွိၿပီး သူတို႔ရဲ႕ဝတၴဳေတြကိုေတာ့ မျဖစ္မေန ဝယ္တင္ရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေဈးႏႈန္းေတြကလည္း က်ပ္၁ဝဝဝဝန္းက်င္ကေန က်ပ္၁၅ဝဝေက်ာ္ထိ ရွိတတ္ၾကပါ တယ္။
စဝယ္ရမယ့္စာအုပ္ေတြ
ဆိုင္စဖြင့္ၿပီဆိုတာနဲ႔ စာအုပ္ေတြကို အသစ္ေတြသာမက တိုက္က်လို႔ေခၚတဲ့ လေက်ာ္စာအုပ္ေတြကိုပါ ဝယ္တင္ထားရင္ စာအုပ္အင္အားမ်ားၿပီး လာငွားတဲ့သူေတြအတြက္လည္း ေရြးစရာမ်ားေစပါတယ္။ လေက်ာ္စာအုပ္ေတြကို ၃၁လမ္းနဲ႔ ၃၂လမ္း မွာရွိတဲ့ စာအုပ္အေရာင္းဆိုင္ေတြမွာ ေမးဝယ္လို႔ရပါတယ္။ အဲဒီစာအုပ္တန္းမွာ တိုက္က်စာအုပ္ေတြအျပင္ စာအုပ္အေဟာင္းေတြကိုပါ ဝယ္ယူလို႔ရတယ္။ ေငြအလိုက္ထပ္ေပးၿပီး ကိုယ့္ဆိုင္က စာအုပ္အေဟာင္းနဲ႔ အဲဒီအေဟာင္းဆိုင္က အေဟာင္းကို လဲလွယ္လို႔ရတယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။ စာအုပ္အေဟာင္းေတြရဲ႕ တန္ဖိုးကလည္း ႐ုပ္ျပကာတြန္းဆိုရင္ တစ္အုပ္ကို ၁၅ဝက်ပ္တန္ကေန ၈ဝဝက်ပ္တန္ထိ ရွိပါတယ္။ အသစ္အေဟာင္းေပၚမွာ မူတည္ၿပီး ေဈးကြာသြားတာပါ။ ဝတၴဳစာအုပ္ေတြမွာလည္း အေဟာင္းဆိုရင္ အနည္းဆံုး ၂ဝဝက်ပ္ကေန ၈ဝဝက်ပ္တန္ထိရွိပါတယ္။ မဂၢဇင္းကေတာ့ လေက်ာ္ၿပီ၊ ေဟာင္းၿပီဆိုတာနဲ႔ တစ္အုပ္ ၁ဝဝက်ပ္၊ ၂ဝဝက်ပ္ေဈး ရွိၾကပါတယ္။ စာအုပ္အငွားဆိုင္လုပ္ငန္း လုပ္မယ္ဆိုရင္ ေငြပင္ေငြရင္း တတ္ႏိုင္တယ္ ဆိုရင္လည္း စာအုပ္အေဟာင္းေဈးကြက္ကိုေတာ့ မေလ့လာလို႔မရပါဘူး၊။ ကိုယ့္ဆုိင္မွာမရွိေသးတဲ့၊ လူေမးမ်ားတဲ့ စာအုပ္ေတြကို ျပန္ရွာဝယ္ၿပီး တင္ၾကရပါတယ္။

အငွားဆိုင္လာမယ့္သူေတြ
အမ်ားဆံုးလာၾကမွာကေတာ့ ကေလးေတြပါ။ ကာတြန္းစာအုပ္ေတြကို မ်ားမ်ားတင္ဖို႔လိုပါတယ္။ ေနာက္႐ုပ္ျပစာအုပ္ေတြကိုေတာ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္ကေန သက္လတ္ပိုင္းအရြယ္ အမ်ိဳးသမီးေတြ ဖတ္ၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးအမ်ားစုဟာလည္း ႐ုပ္ျပ၊ မဂၢဇင္း၊ ဝတၴဳ အစံုဖတ္ၾကပါတယ္။ ကေလးငယ္ေတြနဲ႔ အမ်ိဳးသမီးေတြ မ်ားမ်ားလာတဲ့အငွားဆိုင္ဆိုရင္ မ႐ႈံးႏိုင္ဘူးလို႔ေတာင္ ဆိုၾကပါတယ္။
အရင္းအႏွီးနည္းၿပီး ပံုမွန္ဝင္ေငြရွိတဲ့ လုပ္ငန္းတစ္ခုလို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ စာအုပ္စာေပျဖစ္တဲ့အတြက္ ကိုယ့္အတြက္လည္း အေတြးအျမင္၊ အသိပညာ တိုးပြားေစပါတယ္။ ၁၉၈ဝျပည့္ႏွစ္ေလာက္တုန္းက စာအုပ္ အငွားဆုိင္လုပ္ငန္းေတြ အေတာ့္ကို တြင္က်ယ္လာခဲ့ၿပီး ဗီဒီယိုအငွားဆုိင္ လုပ္ငန္းေတြ တြင္က်ယ္လာတဲ့အခါ စာအုပ္အငွားဆိုင္လုပ္ငန္းေတြ က်သြားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ လံုးဝ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ စာအုပ္အငွားဆုိင္လုပ္ငန္းနဲ႔ မိသားစုထမင္းအိုးကို ေထာက္ပံ့ထားႏိုင္တဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ ျမန္မာတစ္ျပည္လံုး အတိုင္းအတာနဲ႔ေျပာရရင္ စာအုပ္အငွားဆိုင္လုပ္ငန္းေတြ ခုထက္ပိုၿပီး တြင္က်ယ္ က်ယ္ျပန္႔သင့္သလို၊ အငွားဆိုင္ေတြမွာလည္း သုတ၊ ရသစာအုပ္ေတြအျပင္ အေတြးအေခၚဆုိင္ရာ စာအုပ္ေတြပါထားၿပီး ငွားရမ္းသင့္ပါတယ္။ ဘာသာေရးစာအုပ္ေတြ၊ စီးပြားေရးစာအုပ္ေတြ၊ သုတစာအုပ္ေတြ၊ တက္က်မ္းေတြပါမက်န္ စာအုပ္မွန္သမွ် အကုန္တင္မယ္ဆိုရင္ လာငွားဖတ္မယ့္သူေတြကလည္း မနည္းလွပါဘူး။ အမွန္တကယ္ေတာ့ စာအုပ္အငွားဆိုင္လုပ္ငန္းကို စာၾကည့္တိုက္တစ္တိုက္လို ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္မယ္ဆိုရင္ စီးပြားေရးအတြက္လည္း တြက္ေခ်ကိုက္မွာျဖစ္သလို အမ်ားတကာေတြအတြက္လည္း အင္မတန္ေကာင္းမြန္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

သင္ဗီဒီယုိ၊ ဗီစီဒီ၊ ဒီဗီဒီအငွားဆုိင္ဖြင့္ခ်င္ပါသလား

ၿငိမ္းဆက္လင္း
စတင္ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈပမာဏ
အနည္းဆုံး ေငြငါးသိန္းေလာက္နဲ႔ စတင္ႏိုင္တဲ့လုပ္ငန္းပါ။ ဆုိင္ခန္းခမပါဘူးဆုိရင္ ေငြငါးသိန္းနဲ႔ စလုိ႔ရပါတယ္။ ဆုိင္ခန္းငွားခရွိ လာမယ္၊ လမ္းမႀကီးေဘးမွာ အျပင္အဆင္ ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ စဖြင့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ သိန္း၂ဝနဲ႔ စၾကတယ္လုိ႔သိရပါတယ္။ လူေနအိမ္မ်ားတဲ့ ရပ္ကြက္ေတြထဲမွာ သင့္တင့္တဲ့ဆုိင္ခန္းေလးနဲ႔၊ သင့္တင့္တဲ့ အျပင္ အဆင္မ်ဳိးနဲ႔ဆုိရင္ေတာ့ ေငြငါးသိန္းနဲ႔ ေလာက္ငွႏုိင္ပါတယ္။ ဆုိင္သုံးဆုိင္ကုိ ေမးၾကည့္ရာမွာ တစ္ဆုိင္က ေငြသုံးသိန္းနဲ႔ စတင္ခဲ့တယ္လို႔ ေျဖၾကားၿပီး၊ ေနာက္တစ္ဆုိင္ကေတာ့ ရွစ္သိန္းလု႔ိ ေျဖပါတယ္။ ဆုိင္ခန္းငွားခ တစ္ႏွစ္စာ ပါဝင္ပါတယ္။ လွည္းတန္းေဈး အနီးက ဆုိင္တစ္ဆုိင္ကေတာ့ တစ္ဆယ့္ငါးသိန္းနဲ႔ လြန္ခဲ့ေသာ သုံးႏွစ္ခန္႔က စခဲ့ပါတယ္လုိ႔ ေျဖပါတယ္။

လုိင္စင္ကိစၥ
"ျပန္ၾကားေရး ဝန္ႀကီးဌာန၊ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားႏွင့္ ဗီဒီယုိဥပေဒႏွင့္ ဗီဒီယိုလုပ္ငန္းဆုိင္ရာ နည္းဥပေဒမ်ား" ဆုိတဲ့ စာအုပ္ထဲမွာ ဗီဒီယုိလုပ္ငန္းဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ
(၁)ဗီဒီယုိထုတ္လုပ္ျခင္း၊
(၂)ဗီဒီယုိ႐ုိက္ ကူးျခင္း၊
(၃)ဗီဒီယုိတည္းျဖတ္ျခင္း၊
(၄) ဗီဒီယုိကူးယူျခင္း၊
(၅)ဗီဒီယုိတိပ္ေခြျဖန္႔ခ်ိ ျခင္း၊
(၆)ဗီဒီယုိတိပ္ေခြငွားရမ္းျခင္း၊
(၇) ဗီဒီယုိျပသျခင္းဆုိတဲ့ လုပ္ငန္းေတြ ပါဝင္ပါတယ္။
အဲဒီလုပ္ငန္းေတြ လုပ္မယ္ဆုိရင္ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ ျမန္မာႏုိင္ငံ ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ုံး ဗီဒီယိုအေျခခံအဖြဲ႕မွာ လုိင္စင္ေလွ်ာက္ထားၿပီး၊ ခြင့္ျပဳခ်က္ရမွ ေဆာင္ရြက္ခြင့္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆုိင္ေနရာကုိ ေရြးခ်ယ္ၿပီးၿပီဆုိမွ လုိင္စင္ေလွ်ာက္ထားလုိ႔ရမွာပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဆုိင္နဲ႔ဖြင့္မယ့္ ၿမိဳ႕နယ္၊ ေနရာနဲ႔ ရပ္ကြက္ ေထာက္ခံစာ၊ ရဲစခန္းေထာက္ခံစာ၊ ဆုိင္ရွင္ရဲ႕ မွတ္ပုံတင္မိတၱဴစတဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြကုိ ယူၿပီး ကုိယ့္ၿမိဳ႕နယ္မွာရွိတဲ့ ဗီဒီယုိလုပ္ငန္း စိစစ္ႀကီးၾကပ္ေရး ေကာ္မတီမွာ သြားေရာက္ ဆက္သြယ္ ရပါမယ္။ အဲဒီက တစ္ဆင့္ လုိအပ္တဲ့ စာရြက္စာတမ္း အေထာက္အထားေတြ ပူးတြဲၿပီး၊ တုိင္းဗီဒီယုိလုပ္ငန္းကို ေပးပုိ႔ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဝကၤဘာလမ္းမွာ ရွိတဲ့႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ံုးမွာပဲ ႐ုံးခန္းဖြင့္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ ရွိပါတယ္။
ေလွ်ာက္ထားသမွ်ကုိ ခြင့္ျပဳၾကတာမ်ားပါတယ္။ ဗီဒီယုိဇာတ္ကား ထုတ္လုပ္ေရးေဈးကြက္ဟာ ဗီဒီယုိအငွားဆုိင္ေလးေတြေပၚမွာ တည္မွီေနၾကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အငွားဆုိင္ေလးေတြ မ်ားျပားလာေလ ဇာတ္ကား ထုတ္လုပ္ျဖန္႔ခ်ိေရးလုပ္ငန္း ေဈးကြက္ က်ယ္ျပန္႔လာ ေလပါပဲ။ သည့္အတြက္ ေလွ်ာက္ထားသမွ် လုိင္စင္အားလုံးလုိလုိ ခြင့္ျပဳတာမ်ား ပါတယ္။ လုိင္စင္မက်ေသးခင္မွာ ဆုိင္အတြက္ ျပင္ဆင္စရာရွိတာေတြကုိ ျပင္ဆင္ၾကရပါတယ္။ လုိင္စင္ဟာ အေစာဆုံး ႏွစ္ပတ္အတြင္းက်တတ္ၿပီး ေနာက္အက်ဆုံး တစ္လၾကာတတ္ပါတယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံ ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ုံး၊ ဗီဒီယုိအေျခခံအဖြဲ႕ကေန လုိင္စင္ေလွ်ာက္သူ ဆုိင္သစ္ေတြကုိ ဗီဒီယုိဇာတ္ကားေဟာင္းေခြ ၅ဝကုိ တစ္ေခြ ႏွစ္ေထာင္က်ပ္ႏႈန္းနဲ႔ ေရာင္းေပးပါတယ္။ စုစုေပါင္းေငြ တစ္သိန္းေပးေခ်ရမွာပါ။ ေငြေပးေခ်ၿပီးမွ ေခြ၅ဝ မယူလုိ႔ရေပမယ့္၊ ေငြမေခ်ဘဲနဲ႔ေတာ့ ေနခြင့္မရွိပါဘူး၊ လုိင္စင္ေလွ်ာက္ထားသူ မွန္သမွ် ေခြဇာတ္ကားေဟာင္း ၅ဝကုိ ငွားရမ္းရန္အတြက္ ဝယ္ယူၾကရပါတယ္။ ေငြတစ္သိန္းအပါအဝင္၊ စာရြက္စာတမ္းေၾကးအပါအဝင္ အေထြေထြ ကုန္က်စရိတ္အေနနဲ႔ စုစုေပါင္း ေငြတစ္သိန္းသုံးေသာင္းကေန တစ္သိန္းငါးေသာင္းအထိ ကုန္က်တတ္ပါတယ္။ ေငြေပးေခ်ၿပီးမွ လုိင္စင္က်ၿပီး လက္ဝယ္လုိင္စင္ေရာက္ၿပီဆုိရင္ေတာ့ ဆုိင္စဖြင့္လုိ႔ရပါၿပီ။
ဆုိင္အတြက္ လုိအပ္တာေတြ
ဆုိင္အတြက္လိုအပ္တဲ့ အေခြစင္ေတြ၊ ေၾကာ္ျငာဘုတ္၊ Album ေတြ၊ ဆုိင္တံဆိပ္တုံး၊ စတစ္ကာ၊ စားပြဲ၊ ကုလားထုိင္စတာေတြကုိေတာ့ ကိုယ့္အတုိင္းအတာနဲ႔ ကုိယ္သုံးစြဲၾကတာမ်ား ပါတယ္။ ဆုိင္တစ္ဆုိင္ကေတာ့ ဆုိင္ခန္းငွားခမပါ ဆုိင္အတြက္ လုိအပ္တာကစ ျပင္ဆင္စရိတ္ကုိ တစ္သိန္းသုံးစြဲတယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ေနာက္တစ္ဆုိင္ကေတာ့ ေခြစင္ႀကီးႏွစ္စင္နဲ႔ ဆုိင္ခန္းျပင္ဆင္ စရိတ္မွာသုံးသိန္း ကုန္က်ခဲ့တယ္လုိ႔ ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။ တစ္ဆုိင္လုံးမွန္ကာၿပီး ေလေအးေပးစက္နဲ႔ ဆုိင္ကေတာ့ ဆုိင္ခန္းျပင္ဆင္စရိတ္ခ်ည္းပဲ ဆယ္သိန္းဝန္းက်င္ ရွိပါတယ္တဲ့။

ေခြဝယ္တဲ့အခါ
ဗီဒီယုိလုပ္ငန္းေတြမွာ တျခားလုပ္ငန္းေတြနဲ႔ မတူတာက ေခြဝယ္ယူေရး ကိစၥပါပဲ။ ျမန္မာႏုိင္ငံ ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ုံးနဲ႔ ဗီဒီယုုိထုတ္လုပ္သူ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား ပါဝင္ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ ဗီဒီယုိအေျခခံအဖြဲ႕ရဲ႕ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ အတုိင္း ေခြငွားဆုိင္ေတြက ဝယ္ယူၾကရတာပါ။ ဆုိင္စဖြင့္တဲ့ေန႔ကစၿပီး ေခြစၿပီးဝယ္ယူရပါၿပီ။ တစ္ပတ္ကုိ ျမန္မာဇာတ္ကား အနည္းဆုံးသံုးကား အထက္ ဝယ္ယူၾကရပါတယ္။ တစ္ပတ္အတြင္းမွာ ဇာတ္ကားေပါင္း ၂ဝခန္႔ထြက္ ရွိပါတယ္။ ဆုိင္ႀကီးေတြကေတာ့ တစ္ပတ္ကုိ အနည္းဆုံး ဇာတ္ကား ၅ကားကေန ၇ကားထိ ဝယ္ယူ တတ္ၾကပါတယ္။ ေခြငွားဆုိင္လုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦးကေတာ့ "ျမန္မာႏုိင္ငံ႐ုပ္ရွင္ အစည္းအ႐ုံး၊ ဗီဒီယုိအေျခခံအဖြဲ႕ကေန အပတ္စဥ္ ၾကာသပေတးေန႔တုိင္း တစ္ပတ္အတြင္းထြက္ရွိမယ့္ ဇာတ္ကား စာရင္းထြက္တယ္၊ အဲဒီ ဇာတ္ကားစာရင္းပါတဲ့ စာရြက္ေလးကုိ 'ရက္ခ်ိတ္' လို႔ ေခၚၾကတာပါ။ အဲဒီ ရက္ခ်ိတ္ထဲကအတုိင္း ဝယ္ရတာေပါ့ဗ်ာ။ ေဈးႏႈန္းဆုိရာမွာ RC ေၾကးနဲ႔ ေခြတန္ဖုိးေပါ့။ RC ေၾကးဆုိတာ ဇာတ္ကားရဲ႕ မွတ္ပုံတင္ေၾကးေပါ့။ RC ေၾကးက တစ္ကားနဲ႔တစ္ကားမတူဘူး ဗ်ာ့။ မင္းသားေပၚမွာမူတည္ၿပီးေတာ့ ေဈးကြာသြားတာ၊ ဥပမာ-ေဒြးဆုိရင္ RC ေၾကးက ၄၁ဝဝိ၊ ဇာတ္ကားအတြက္ ဗီစီဒီ(ႏွစ္ခ်ပ္) တစ္ေခြဖုိးက ၈ဝဝိဆုိေတာ့ RC ေၾကး+ ေခြဖုိးေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီလုိဆုိေတာ့ စုစုေပါင္း ၄၉ဝဝိေပါ့ဗ်ာ။ လြင္မုိးဆုိရင္ RC ေၾကးက ၃၅ဝဝိေပါ့။ မင္းေမာ္ကြန္းဆုိရင္ RCေၾကး က ၃၈ဝဝိေပါ့...အဲဒီလုိေပါ့။ မင္းသား ေတြေပၚမွာမူတည္ၿပီး RCေၾကးကြာသြား ၾကတာ။ နယ္ႀကိဳက္မင္းသားေတြဆုိရင္ RC ေၾကးက ၅ဝဝိေလာက္ပဲရွိတယ္။ အမ်ားဆုံး RC ေၾကးက ၄၁ဝဝိပါပဲ၊ အနည္းဆုံး RC ေၾကးက ၅ဝဝိေပါ့။ စီဒီ ကေတာ့ ဇာတ္ကားတစ္ကားကုိ ၈ဝဝိနဲ႔ ဝယ္ရတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဆုိင္ကေတာ့ တစ္ပတ္ကုိ ျမန္မာဇာတ္ကား ၅ကားဝယ္တယ္။ တစ္ေန႔ ဝင္ေငြဆုိရင္ တစ္ေသာင္းဝန္းက်င္ ရွိပါတယ္၊ ပ်မ္းမွ်ေပါ့ေနာ္၊ ေက်ာ္တဲ့ေန႔ေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ပိတ္ရက္ေတြ ဆုိရင္ ပုိငွားရတယ္။ ၅ဝဝဝိေလာက္နဲ႔ ဝယ္ရတဲ့အေခြကုိ ငွားခက ၂ဝဝိပဲ။ အရင္း ေက်တဲ့ကားလည္း ေက်တယ္၊ မေက်တဲ့ ကားလည္း မေက်ဘူးဗ်ာ" လုိ႔ ေျပာျပခဲ့ပါ တယ္။
ေနရာ
လူေနအိမ္စိပ္တဲ့ေနရာက အဆင္ေျပဆုံးလု႔ိ ေျပာၾကပါတယ္။ ဗီဒီယုိဇာတ္ကားေတြကို ငွားၾကည့္ေလ့ရွိတဲ့ လူလတ္တန္းစားေတြ အမ်ားဆုံးေနထုိင္တတ္ၾကတဲ့ ေနရာမ်ဳိးမွာ ဖြင့္သင့္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဆုိင္အက်ယ္အဝန္းအေနနဲ႔ကလည္း သိပ္မလုိပါဘူး။ ကုိယ္လုိခ်င္တဲ့အတုိင္း အတာကုိ ခ်ဳံ႕ႏုိင္ခ်ဲ႕ႏုိင္တဲ့သေဘာ ရွိပါတယ္။ ေခြဆုိင္တစ္ဆုိင္နဲ႔ တစ္ဆုိင္ သိပ္နီးလြန္းတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဖြင့္ဖုိ႔စဥ္းစားသင့္တယ္လုိ႔ လုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦးက ဆုိပါတယ္။ အိမ္ေျခ ၁ဝဝေလာက္မွာ ေခြဆုိင္သံုးဆုိင္ေလာက္ ျဖစ္ေနတယ္ဆုိရင္ ဘယ္သူမွ စီးပြားမျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။

စဥ္းစားတဲ့အခါ
ေခြငွားဆုိင္ဖြင့္ဖုိ႔ စဥ္းစားမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေခြေပ်ာက္တဲ့ကိစၥ၊ ေခြပ်က္စီးတဲ့ကိစၥ စတာေတြကုိ စဥ္းစားဖို႔လုိသလုိ၊ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးကလည္း အေရးႀကီးလွပါတယ္။ ဆက္ဆံေရးလုိ႔ဆုိရာမွာ ေခြငွားဆုိင္တစ္ဆုိင္အေနနဲ႔ ဆုိင္ဝန္ထမ္း ထားမယ္ဆုိရင္ ဝန္ထမ္းနဲ႔ ဆုိင္ရွင္ဆက္ဆံေရး၊ ဝန္ထမ္းနဲ႔ ေခြငွားသူ(customer)ေတြရဲ႕ ဆက္ဆံေရး စတာေတြကုိ အထူးဂ႐ုစုိက္ဖုိ႔ လုိတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ ဆုိင္ရွင္ေတြက ဆုိင္ကုိဝန္ထမ္း လက္ထဲအပ္ထားတာမ်ားရင္ ဆုိင္ရဲ႕တုိးတက္မႈႏႈန္းဟာ ျမင့္သင့္သေလာက္ ျမင့္မလာႏုိင္ပါဘူး။ တခ်ဳိ႕ဝန္ထမ္းေတြက ေခြငွားသူေတြအေပၚမွာ စိတ္မရွည္ၾကဘူး၊ တစ္ေခြက ႏွစ္ေခြရွာခုိင္းတဲ့အခါ၊ ၾကည့္ၿပီးသား အေခြကုိ ျပန္လဲခ်င္တဲ့အခါ ငွားသူကုိ မေခ်မငံဆက္ဆံတာမ်ဳိးေတြ ရွိတတ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလုိဆက္ဆံေရးဟာ ဆုိင္ကိုထိခုိက္ေစတယ္ဆုိတာကုိ လုပ္ငန္းရွင္ေတြကေတာ့ သေဘာေပါက္ၾကပါတယ္။ လုပ္ငန္းရွင္တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ဆုိင္မွာဝန္ထမ္းထားတဲ့အျပင္ ကိုယ္တုိင္ကုိယ္က်လည္း ဦးစီးၾကတာေတြ႕ ရပါတယ္။ "ေခြလာငွားတဲ့သူေတြက ကုိယ့္ဆီကုိ ပုိက္ဆံလာေပးတဲ့ သူေတြပါလားဆုိတဲ့ စိတ္ကုိ ကြၽန္မတင္မကဘူး၊ ဆုိင္ကဝန္ထမ္းေတြကုိပါ ေမြးခုိင္းပါတယ္။ အၿမဲတမ္း custo-merမွန္တယ္ဆုိတာကုိ နားလည္ေအာင္ သူတုိ႔ေတြကုိ ေျပာျပထားတယ္။ ကြၽန္မ ကုိယ္တုိင္လည္း ေခြလာငွားတဲ့သူေတြ စိတ္ေက်နပ္ေအာင္၊ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ အၿမဲလုပ္ေပးတယ္၊ ကုိယ့္ဆုိင္ထဲကုိ ဝင္ၿပီးတဲ့သူဟာ ဘာမွမငွားဘဲ ျပန္ထြက္သြားရင္၊ ဒါမွမဟုတ္ ကုိယ့္ေဖာက္သည္ သူမ်ားဆုိင္ ေရာက္သြားရင္ ကုိယ္ညံ့လုိ႔ပါ" လို႔ သီရိေမ ေခြငွားဆုိင္မွ ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။
ဗီဒီယုိအငွားဆုိင္တစ္ဆုိင္ကေန တစ္ေန႔တစ္ေန႔ အနည္းဆုံးလူ၅ဝ၊ ၁ဝဝ ကုိ နာရီပုိင္းေလး ျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ေက်နပ္မႈ ေပးႏုိင္ရင္ ဒီလုပ္ငန္းဟာ ေအာင္ျမင္တာပဲဆုိတာကုိ သိခဲ့ရပါတယ္။ ေခြငွားဆုိင္တစ္ ဆုိင္ဖြင့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေခြဆုိင္သုံးေလးဆုိင္ကုိ အရင္ေမးျမန္းေလ့လာၿပီးမွ ဖြင့္ပါလုိ႔ အႀကံျပဳလုိပါတယ္။

သင္ေကာ ေဆးဆုိင္တစ္ဆုိင္ ဖြင့္ခ်င္ပါသလား

ၿငိမ္းဆက္လင္း
ကုိသိန္းႏုိင္ဆုိတာ "မိဘေမတၱာ" ေဆးဆုိင္ေလးထဲမွာ အၿမဲ အလုပ္လုပ္ ေနတတ္တဲ့သူပါ။ သူဖြင့္ထားတဲ့ ေဆးဆုိင္ေလးမွာ ႏုိင္ငံျခားေဆး အမ်ဳိးမ်ဳိးသာမက ျမန္မာေဆးမ်ဳိးစုံလည္း ရွိပါတယ္။ သူ႔ဆုိင္ေလးထဲမွာ အမ်ားသူငါ အိမ္သုံးေဆးဝါး အျဖစ္ ဝယ္ယူသုံးစြဲတတ္ၾကတဲ့ အဖ်ားေပ်ာက္ေဆး၊ အားေဆးမ်ဳိးစုံ၊ ခြၽဲသလိပ္ ေပ်ာက္ေဆးမ်ား၊ အစာအိမ္ေဆးမ်ား၊ ႏွလုံးေဆး၊ ေသြးတုိးေဆးကစ အားလုံး စုံလင္ေနတာ ေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။ အနည္းငယ္ဝတဲ့ သူ႔အတြက္ေတာင္ ေနရာ မေလာက္ခ်င္ေတာ့ေအာင္ ဆုိင္ထဲမွာ ေဆးေတြနဲ႔ ျပည့္ေနပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ သူကေတာ့ ေခြၽးတလုံးလုံးနဲ႔ ေရာင္းၿမဲ ဝယ္ၿမဲပါပဲ။
ေဆးဆုိင္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဝါသနာပါတယ္ဆုိတာကေတာ့ ၾကားရတာ ထူးဆန္းေန သလုိပါပဲ။ လူအမ်ားစုက ဆရာဝန္သာျဖစ္ခ်င္ေပမယ့္ ေဆးေရာင္းရတာ ဝါသနာ ပါတယ္ဆုိတဲ့ သူကေတာ့ ရွားမွာပါ။

"ကုိယ္ေပးလုိက္တဲ့ေဆးက လူေတြအေပၚမွာ အက်ဳိးသက္ေရာက္သြားတယ္၊ ေကာင္းသြားတယ္ဆုိရင္ အဲဒါေလးကုိ ပီတိျဖစ္တယ္ေလ။ ဝမ္းသာတယ္။ ၾကည္ႏူးမိတယ္ေပါ့"
အဲဒါကေတာ့ ေဆးေရာင္းေနတဲ့ သူ႔ရဲ႕ခံစားမႈပါ။ တကယ္ေတာ့ သူဟာ သေဘၤာသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးသူပါ။အထက္တန္းေအာင္ၿပီးကတည္းက သေဘၤာလုိက္သြားခဲ့တာပါ။ တစ္ႏွစ္၊ တစ္ႏွစ္ခြဲၾကာလုိက္ ခဏျပန္နားေနလုိက္၊ မၾကာခင္ ျပန္လုိက္သြားနဲ႔ သေဘၤာ သုံးႀကိမ္လိုက္ၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ သူက ဆုံးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကုိ ရဲရဲဝ့ံဝံ့ ခ်လုိက္ၿပီးပါၿပီ။ ဒီတစ္ေခါက္ေနာက္ဆုံးပဲ၊ အိမ္ကုိ လြမ္းတဲ့ ဒဏ္ကုိ မခံႏုိင္ဘူးတဲ့။ သႀကၤန္လုိ၊ သီတင္းကြၽတ္လုိ အခါႀကီးရက္ႀကီးေတြမွာ ဆုိရင္ အိမ္ကုိ ျပန္လာခ်င္လြန္းလုိ႔၊ ျမန္မာျပည္ကုိ လြမ္းလြန္းလုိ႔တဲ့။ အိမ္နဲ႔အၾကာႀကီး မခြဲႏုိင္ဘူးလုိ႔ သူက ဆုိပါတယ္။
ဒါနဲ႔ သူလုပ္ခ်င္တဲ့ ေဆးဆုိင္ဖြင့္မယ္ဆုိတာ စဥ္းစား ဆုံးျဖတ္ခဲ့ၿပီးသားပါ။ သေဘၤာေပၚမွာတုန္းကလည္း သူက ေဆးမွဴးတာဝန္ကုိ ယူခဲ့ရသူပါ။ ေဆးဝါးေတြနဲ႔ သူဟာ စိမ္းမေနပါဘူး။ စိမ္းမေနတဲ့အျပင္ ဝါသနာအေလ်ာက္ ေလ့လာ ထားတာေတြလည္း ရွိေတာ့ သူနဲ႔အဆင္အေျပဆုံးပါပဲလုိ႔ သူက ဆုိပါတယ္။
သေဘၤာသားတခ်ဳိ႕၊ ျပည္ပမွာ အလုပ္လုပ္ကုိင္ေနၾကတဲ့ သူတခ်ဳိ႕ဟာ အိမ္ျပန္ၿပီး ဘာျပန္လုပ္ရမွာလဲ၊ ဒီမွာ ဘာစီးပြားေရး လုပ္လုိ႔ေကာင္းႏုိင္မလဲဆုိတာကုိ ေတြေဝတြန္႔ဆုတ္တတ္ၾကစၿမဲပါ။ သူကေတာ့ သူလုပ္ခ်င္ရာကုိ လုပ္ဖုိ႔အတြက္ သတၱိေကာင္းသူပါပဲ။ ေဆးဝါး အေရာင္းဆုိင္ေလးတစ္ဆုိင္ကုိ မဟာ ဗႏၶဳလလမ္းမႀကီးနဲ႔ လမ္း၄ဝေထာင့္၊ အမွတ္ (၃၃၇)မွာ ဖြင့္လုိက္ပါတယ္။ "မိဘေမတၱာ" လုိ႔လည္း အမည္တပ္ထားလုိက္ပါေသးတယ္။
တကယ္ေတာ့ ေဆးဆုိင္ဖြင့္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ မခက္ခဲလွပါဘူး။ ေငြေၾကး ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမွာလည္း သူ႔အတုိင္းအတာနဲ႔ သူရွိေပမယ့္ ကုိယ္တတ္ႏုိင္သေလာက္နဲ႔ စဖြင့္လို႔ရႏုိင္တဲ့ အေနအထားမ်ဳိးမွာ ရွိပါတယ္။ ဥပမာ-ဆင္ေျခဖုံးရပ္ကြက္ေလးထဲမွာ ဖြင့္မယ္ဆုိရင္ ဆုိင္ခန္းခမပါ ေငြသုံးသိန္းေလာက္နဲ႔ စလုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ သင့္တင့္တဲ့ ၿမိဳ႕နယ္တစ္ခုရဲ႕ လမ္းမတန္းဘက္မွာ ဖြင့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဆုိင္ခန္းခ မပါ ခုနစ္သိန္း၊ ရွစ္သိန္းေလာက္နဲ႔ အလုပ္ စႏုိင္ပါတယ္။ အကယ္၍မ်ား ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္မွာ ဖြင့္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဆုိင္ခန္းခမပါ သိန္းႏွစ္ဆယ္ေလာက္ေတာ့ ရင္းၾကရမွာပါ။ ဒီထက္ပုိၿပီး တတ္ႏုိင္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ရင္းခ်င္သေလာက္နဲ႔ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံထားလုိ႔ ရပါတယ္။ လုိအပ္တာက သင္ကုိယ္တုိင္ ေဆးဝါးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ဗဟုသုတ၊ ကြၽမ္းက်င္မႈကုိ ေဖာ္ျပတဲ့ လက္မွတ္တစ္ခုခု ရွိဖုိ႔ပါပဲ။
အသက္ ၁၈ႏွစ္ျပည့္ၿပီးသူ၊ ဘြဲ႕ရ သုိ႔မဟုတ္ အေျခခံပညာအထက္တန္း ေအာင္ျမင္ၿပီးသူ၊ ေဆးပညာႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး အစုိးရ အသိအမွတ္ျပဳ လက္မွတ္ရထားၿပီးသူ ျဖစ္ၿပီဆုိရင္ေတာ့ သင္လည္း ကုိသိန္းႏုိင္လုိ ေဆးဆုိင္ဖြင့္ ႏုိင္ပါၿပီ။

ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ေဆးဝါးေဈးကြက္မွာ မွတ္ပုံတင္ထားတဲ့ ေဆးဝါးျဖန္႔ခ်ိေရး ကုမၸဏီေပါင္း၂ဝဝေက်ာ္ ရွိပါတယ္။ အဲဒီေဆးဝါးေတြကုိပဲ အတင္စနစ္၊ အထားစနစ္၊ လက္ငင္းစနစ္စတဲ့ စနစ္အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ဝယ္ယူရမွာျဖစ္တဲ့အျပင္ မဂၤလာေဈး၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေဈးစတဲ့ ေဆးဝါးလက္လီလက္ကား အေရာင္းဆုိင္ေတြကေန ဝယ္ယူရမွာပါ။ ေဆးဝါးေတြကလည္း ရင္းႏွီးၿပီးသားျဖစ္တဲ့ တ႐ုတ္၊ အိႏၵိယ၊ ကုိရီးယား စတဲ့ႏုိင္ငံေတြက ဝင္ေရာက္လာတဲ့ ေဆးဝါးေတြအျပင္ ဘီပီအုိင္က MPF နဲ႔၊ တုိင္းရင္းေဆးဝါးေတြကုိလည္း စုံလင္ေအာင္ တင္ထားႏုိင္ရင္ေတာ့ စတင္လုိ႔ရပါၿပီ။ သတိထားရမွာက ေဆးဝါးေဈးကြက္မွာ ေဆးေဈးႏႈန္းေတြ အတက္အက် မတည္ၿငိမ္ႏုိင္တာေၾကာင့္ ေဈးကြက္ကုိ ေလ့လာဖုိ႔ လုိတယ္ဆုိတာပါပဲ။
"ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ေဆးေရာင္းရတာ၊ ေဆးေပးရတာ ဝါသနာပါလုိ႔လား မသိဘူး ဒီအလုပ္ကုိ သေဘာက်တယ္ဗ်ာ့၊ လူေတြကုိလည္း တကယ့္ကုိ ေစတနာနဲ႔ ဆက္ဆံျဖစ္တယ္၊ ေဆးေတြဆုိရင္လည္း အျမတ္အစြန္းနည္းနည္းပဲ ယူတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ဆုိင္မွာ ေဖာက္သည္ျဖစ္သြားၿပီဆုိရင္ တျခား ဘယ္ဆုိင္မွ မသြားေတာ့ဘူး" လုိ႔ ကုိသိန္းႏုိင္က ဆုိပါတယ္။
သူ႔ရဲ႕ေျပာျပခ်က္ေတြထဲမွာ သူ႔အလုပ္ကုိ သူတန္ဖုိးထားေလးစားတဲ့ သေဘာတရားေတြ ပါဝင္ေနတာကုိ ရိပ္စားမိပါတယ္။ သူဟာ ေဆးသုံးစြဲသူေတြရဲ႕ အေျခအေနကုိ အၿမဲဂ႐ုတစုိက္နဲ႔ ေလ့လာတတ္တာလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။ ေဆးဝါးေဈးႏႈန္းတက္လာလုိ႔ သုံးစြဲသူေတြ ေဈးႏႈန္းဒဏ္ကုိ မခံႏုိင္ၾကေတာ့ဘူး ဆုိရင္ သူက ေဆးကုမၸဏီေတြကုိ သူနဲ႔ေဖာက္သည္ေတြအေၾကာင္း၊ ေဈးဝယ္ေတြ အေၾကာင္းေျပာျပၿပီး ေဆြးေႏြးပါတယ္။ ေဆးကုမၸဏီေတြက ေဈးႏႈန္းခ်ေပး လုိက္တယ္ဆုိရင္ပဲ သူဟာဝမ္းသာအားရနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ေဆးေရာင္းေနေတာ့ တာပါပဲ။
သူက ေျပာပါတယ္။
"ေဆးေတြ ေဈးက်ၿပီဆုိရင္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ေရာင္းလုိ႔ဝယ္လုိ႔လည္း ေကာင္းတယ္၊ အလုပ္လုပ္ရတာလည္း ေပ်ာ္တယ္" တဲ့။
သင္ေကာ ကုိသိန္းႏုိင္လုိ ေဆးဆုိင္ တစ္ဆုိင္ဖြင့္ခ်င္ပါသလား။
သူတုိ႔၏ေရြးခ်ယ္မႈ
သင္ဘယ္လုိလုပ္ငန္းမ်ဳိးကုိ စိတ္ဝင္စားပါသလဲ
ၿငိမ္းဆက္လင္း

ပစ္တိုင္းေထာင္

ဘာျဖစ္ျဖစ္

ေက်ာက္ေခတ္ႏွလံုးသား

ကိုယ္ ... မညာေတာ့ဘူး

အရွိကို အရွိတုိင္းသာ ဖြင့္ေျပာမည္ ျမင္ျမင္ခ်င္း မင္းကို ခ်စ္သြားသည္
ပုိင္ဆုိင္တဲ့ အသည္းကို အ႐ႈံးေပးခဲ့ရ ဒါအခ်စ္ပဲလား စိတ္မွာ ေမာသည္

နားလည္မႈ တံခါးေတြ ဖြင့္ထားသည္
အၾကင္နာ စကားေလးေတြ မ်က္၀န္းဆီ
ပိုင္ရွင္မဲ့ အခ်စ္ကို ေပးအပ္ခဲ့ၿပီ
ကိုယ္ ... မညာေတာ့ဘူး မင္းကို ခ်စ္သည္

မင္း ၿပံဳးလိုက္ရင္လည္း အိပ္မက္ေတြ အထိပဲ လိုက္ေႏွာက္ယွက္သည္
အိပ္မက္ထဲမွာလို ဘယ္အခ်ိန္ပဲ ၾကည့္ၾကည့္ ျပန္ေတြးတုိင္း ရင္ခုန္လာသည္

ခ်စ္သူေလး ရွိရာ ဟို ... အေ၀းဆီ လာရာ လမ္းေလးကို ေမွ်ာ္တတ္ၿပီ
ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ ဘ၀ကို ေပးအပ္ခဲ့ၿပီ ကိုယ္ ... မညာေတာ့ဘူး မင္းကို ခ်စ္သည္

မာနရဲ႕ အျခားတဖတ္

ငါဟာ သဇင္
ပန္းေတာ္၀င္မု႕ိ
ခူးဖု႕ိ ၾကံခဲ့ရင္
လြင္ျပင္မွာ တံခ်ဴရွာေခ်ဦး
ဦးေမာ့လုိ႕ ဟားတုိက္
တုံးခုတဲ့ လူမိုက္ကို

အခ်ိန္မ်ားကုိတားမရ
ႏြမ္လွ်ညွာေၾကြ
ေလႏွင္ရာ သူလြင့္
အခုျဖင့္ ေျမလမ္းမွာ
မာနဟာ......
ဘယ္ေရာက္သြားျပီလဲ။

သံသရာလည္သမွ်

တစ္ပြင့္ပန္း ပန္ခ်င္တာမဟုတ္ပါဘူး။
အသဲမတီေျမမွာ တပင္သာရွင္သန္ျပီး
တသက္မွာတၾကိမ္သာ ပြင့္ဦးေလတဲ့
မာလာခိုင္ၾကဴခက္ကို ေျမမသက္ပါေစ..
ေၾကြမပ်က္ပါေစလို႕ စံုမက္သည္ႏွင့္အမွ်
သံေယာဇဥ္၀ဋ္ ေႏွာင္တင္းမိရသူပါ။
ေကာင္းကင္မိုးယံမွာ
ၾကယ္တာယာေတြ ကုေဋကုဋာထြက္ေလေလ
ေရမဆံုးလိမ့္ေပမယ့္..
တလံုးဲထဲသာျဖစ္တဲ့ ရွင္ေနမင္းကြယ္ရင္
အေမွာင္ဟာ ပိတ္ဖံုးျမဲလို......
စိတ္သႏၲာန္မွ ေတြးေတာမွတ္ထင္ဖြယ္ရာေတြ
အနႏၲ..။
သံသရာလည္သမွ် ဘ၀တစ္ခြင္မွာ
ၾကံဳအင္ရာေတြ အသေခၤ်မကေပမယ့္
ေမတၲာရွင္ေနမင္းနဲ႕ ကင္းခဲ့ျပီဆိုမွျဖင့္
တသက္သာ ဆိတ္သုန္းလို႕
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းလည္း ဆံုးလိမ့္မယ္...။

စစ္မွာတမူ

Heinnge's Blogs: one of best myanmar song playlists on Imeem

Heinnge's Blogs: one of best myanmar song playlists on Imeem

အခ်စ္နဲ႕ဘ၀

ျမတ္ႏိုးခြင္႕

ပုန္းေရွာင္သူ

အျဖည္႔ခံ

တိမ္ရူး

ယံုၾကည္ေပးပါ

အလြမ္းဒဏ္

အြန္လိုင္းခ်စ္သူ

ၿပံဳးသူမွာ...မ်က္ရည္စေတြနဲ႔

ၿပံဳးသူမွာ...မ်က္ရည္စေတြနဲ႔

Aug 8, '08 2:31 PM for everyone

(၁)
မ.....
မေျပာရက္လို႔...
ေဇာရတက္ျဖာသူရဲ႕ ရင္ထဲ....
ျမင္ရဲရင္ေတာ့..
ခြဲလို႔သာ ၾကည့္လိုက္ပါ......။

(၂)
ရက္စက္စြာ.....
တစ္ခ်က္ကေလးမွ မငဲ႔ညႇာပဲ.......
အမုန္းျမႇားပစ္ခြင္း...
အိပ္မက္ေတြကို.....
မီးေလာင္တိုက္ သြင္းသူေရ......။


(၃)
အသည္းစြဲ ခ်စ္ရသူမို႔...
နည္းနည္းမွ စိတ္မနာႏိုင္...
ဒဏ္ရာေတြအျပည့္...
ရင္ခြင္မွာ နာက်င္ေနေပမယ့္လည္း....
အၿပံဳးမပ်က္....
မ..အတြက္ဆို ကြၽန္ေတာ္က.....
ေပးဆပ္ေနမွာ......။

(၄)
ႏွလံုးသားကိုက....
မ..ရဲ႕..
အၿပံဳးမ်ားမွာ က်ဆံုး.....
တစ္သက္လံုးကိုးကြယ္...အၿမဲတြယ္တာသူမို႔...
အၿပံဳးေတြ..ေပ်ာက္ကြယ္....
မ..မ်က္ႏွာတည္ေနတဲ႔အခါ...

(၅)
ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ေပ်ာက္ဆံုး....
ၾကည့္ေလရာရာ အေမွာင္ဖံုးလို႔....
ဂေယာင္ေခ်ာက္ခ်ား....
အိပ္ပ်က္ညေတြ...မ်ားလာၿပီ.....။

(၆)
မ..ရဲ႕
မလွမ္းမကမ္းေလးမွာေန....
မ..အဆင္ေျပေအာင္.စြမ္းေဆာင္ေနခ်င္သူမို႔....
စိတ္ေတြ႐ႈပ္ေထြး...
ကြၽန္ေတာ့္ကို.....
အမိႈက္ကေလးလို႔....
မေတြးပါနဲ႔ေနာ္.....။

(၇)
ျမကဗၸလာၿခံဳလႊား....
စိမ္းကားတဲ႔စကားေတြ ၾကားေတာ့လည္း....
အၿပံဳးမပ်က္...ေခါင္းငံု႔ကာနာခံလ်က္ပါပဲ....
႐ႈံးတာေတြ ထုတ္ကာမျပေပမယ့္.....
ေၾသာ္....ၿပံဳးသူမွာ မ်က္ရည္စေတြနဲ႔ေလ......

ေ၀းေ၀းကသာ...လြမ္းပါမည္

ေ၀းေ၀းကသာ...လြမ္းပါမည္

Aug 8, '08 2:28 PM for everyone

မ....
အေျခအေနမေပးလို႔...
အေနေ၀း...
ဒီတစ္ခါလည္း....
ကၽြန္ေတာ္..ေဆြးရဦးမယ္....။

မေတြ႕ရ..မေနႏိုင္....
မ..မ်က္ႏွာကိုသာ..ထိုင္ထိုင္ၾကည့္ခ်င္တာမို႔....
တစ္စကၠန္႔ဆိုတာ....
တစ္ကမၻာမက..ၾကာလြန္းတယ္......။

ရာဇ၀င္မွာ......
ေတာင္ငူဘုရင္..နတ္သွ်င္ေနာင္က....
ဘုရားတိုင္ ရတုေတြေရး......
သူ႕..မမ..ဓါတုကလ်ာကို....
ေဆြး.ျပခဲ့ေသးတယ္ေနာ္..........။


ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့....
မ..ကို....လြမ္းတဲ့အေၾကာင္း.....
ရင္ထဲက..ခံစားခ်က္ေတြ..စုေပါင္းလို႔....
ကဗ်ာအျဖစ္သီကံုး.....
ပုလဲတစ္လံုး...ရြဲတစ္လံုးေပါ့..........။

ကၽြန္ေတာ္မရွိတဲ့အခါ....
မ...ေပ်ာ္ေနမွာသိေပမယ့္.....
အလုပ္ေတြ..ေႏွာင့္ေႏွး...
မ...အဆင္မေျပမွာ...
ေတြး...ပူမိေသးတယ္.............။

မ..ႏႈတ္ဖ်ားက..စကားသံ...
ကၽြန္ေတာ့္နားမွာ...ၾကားခ်င္ျပန္တာေၾကာင့္....
စိတ္ကူးနဲ႔ရူး.....
အိပ္မက္ေတြလဲ...မက္ဖူးၿပီ.........။

ေကာင္းကင္နဲ႔ေျမႀကီး....
ဘယ္လိုမွ..မနီးႏိုင္တာသိေပမယ့္.........
ေကာင္းကင္ကို..ေမာ္ဖူး.....
ေျမျပင္ကေန...ၾကည္ႏူးေနမွာပါ.........။

အခ်စ္ကလြဲရင္....
က်န္တာေတြအကုန္မြဲ.....
မ..ကို...ေပးစရာ.....
ကဗ်ာေတြပဲ..ရွိတာမို႔......
ခ်စ္တာေတြ..စာစီကံုး....
ေ၀းေ၀းမွာပဲ...ပုန္းေနမယ္...............။

မမဖတ္ဖို႔...အလြမ္းကဗ်ာ

မမဖတ္ဖို႔...အလြမ္းကဗ်ာ

Aug 8, '08 2:30 PM for everyone

(၁)
မ....
အခ်စ္ငတ္သူမို႔...
ျပစ္ဖြဲ႕ကာ မျငဴစူပါနဲ႔..
ကြၽန္ေတာ့္ကို သနား...
အၾကင္နာေလးေတာ့ ..ထားပါေနာ္....။

(၂)
မ..ရဲ႕ ဥေပကၡာ....
ရင္ထဲမွာ နာက်င္ရတာမို႔..
ကြၽန္ေတာ့္မွာ အသက္႐ွဴၾကပ္....
ႏွလံုးေသြးေတာင္..ရပ္မတတ္ေပါ့.....။

(၃)
အမ်ားအလည္မွာ....
အားငယ္စြာ မ်က္ရည္၀ဲ...
တိတ္တိတ္ေလး ..ေၾကကြဲရတာေလ...
အိပ္မက္ေတြ အေမွာင္ဖံုး...
ဒါကို....
ေခါင္းအံုးေလးပဲ သိပါတယ္.....။

(၄)
ပက္ၾကားေတြအက္ေနတဲ႔...
ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခြင္..မိုးနည္းရပ္၀န္းအတြက္...
ရွင္သန္မႈေပးစြမ္း....
မ..ေမတၱာေရ
သြန္းဖ်န္းပါ .....။

(၅)
လေရာင္ဆမ္းမွ...
ပြင့္လန္းရတဲ႔ ၾကာပန္းလုိ....
မရဲ႕...
အၾကင္နာ..လရိပ္ေအာက္မွာ..
ကြၽန္ေတာ္က...
တစ္ေရးအိပ္ခ်င္သူေလ......။

(၆)
ဘာလုပ္လုပ္...ဘာကိုင္ကိုင္...
အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္တိုင္း....
မ..ကိုသာ..သတိရ႔...
ရင္ႏွင့္ အမွ်ပါပဲ.....။

(၇)
ဖိုးလမင္းဆီက....
ေရႊလင္ပန္းႀကီးတမ္းတသလို...
မ..ျပန္ခ်စ္လာဖို႔ ေမွ်ာ္မွန္း....
တစ္ဖက္သက္ လြမ္းရသူ ကြၽန္ေတာ္ေလ.....
ရင္ခြင္မွာ ေလာင္ကြၽမ္း....
အသည္းထဲမွာ ႏြမ္းလွၿပီ............။

ညံတဲ႔ေကာင္